etkinlik geçişlerinde dergi çalışırken ya da faaliyet başlarında ilk olarak sessizliği sağlama ve küçük sesle konuşmalarını sağlama yöntemlerini paylaşalım diye düşünüyorum
:36_3_12:

Ben etkinlik başlamadan önce salla salla döndür tekerlemesini,sar sar makarayı,ritmik saymayı kullanıyorum sessizliği devam ettirmede sınıfın 30 civarı olduğu için devam ettirmede zorlanıyorum ama daha sakin çalışan masaya çiçek ya da biblo koyuyorum. Özellikle sanat etkinliklerim çok soru ile geçiyo YENİ YÖNTEMLER GELİŞTİRDİKÇE PAYLAŞACAĞIM

SİZLER HANGİ YÖNTEMLER KULLANIYORSUNUZ:36_15_4:

teşekkür ederim hocam,bu yöntemi pazartesinden itibaren deneyeceğim =)
üstelik önce sessizlerden başlarsam,hareketli olanlarda ilk önce hazırlanmak için sessiz durmayı deneyeceklerdir,yani inşallah :D

hocam ben bi hareketli ve bi hateketsiz yapıyorum eş oluyorlar kardeş kerdeş el ele tutuşarak gidiyorlar :) hareketliler sona kalırsa fena cozutuyorlar gider ayak :) ha bir de o gün kızdığınız bi öğrenci varsa tepki oalrak en son montunu giymeye gitsin işe yaradı bende :) ayrıca bir şey değil paylaşmka güzeldir :36_3_12:

tavsiyeleriniz için sağoluın hocam,dediklerinizi uygulayacağım =)
dediğiniz gibi paylaşmak güzeldir,özellikle bizim meslekte ;)

bend eses çogalınca hemen çeşitli ritim hareketleri yapıyoruz elleri vuruyoruz şıklatıyoruz yüksek alkış yapıyoruz sonra onu iyice yavaş alkış yapıyoruz dikkatlerini çekiyor hemen susuyorlar.birde çıkışta bende de çok karışıklık oluyor ben 5 dk kala hazırlıyorum ailesi gelen gidiyor o gün çok yaramazlık yapanıda en sona arkadaşları gitikten sonra gönderiyorum etkili oluyor:)

üniversitedeki hocam siz ne kadar bağırırsanız çocuklar da o kadar bağırır,siz ne kadar sakin konuşursanız onlar da sakin konuşur derdi.ben denedim gerçekten de öyle.çocukların seslerinden çok rahatsız olduğunuzda fısıldayarak konuşun onlar sizi anlayabilmek için hemen sessiz olup dikkat kesiliyorlar..şimdi olur mu öyle yaa diyebilirsiniz!!ama sahiden oluyo bunu mutlaka deneyin.fısıldayın onlarak doğru eğilerek..onlarda eğilerek sizi dinlemeye çalışacaklar..

etkinliklerde değil ama serbest zaman da çok fazla gürültü oluyor,sınıfımda..yıllardır artık oturmuş ses tonum,alçak sesle konuşamıyorum..evde eşim bile sakin sakin diyor sürekli ayar kaçıyor hemen..meslek hastalığı haline geldi sanırım yüksek ses...hatta p,tesi veli toplantısında velilerden bir kaçı şikayetçi olduklarını söylediler bağırıyorsunuz çocuklar korkuyorlar diye,onlara da aynısını söyledim ben alçak sesle konuşamıyorum ama zaman zaman ani çıkışlar şeklinde de bağırıyorum. onlarada aynı gün olan bir diyalogu anlattım,toplantıya çıkackatım,stajyerler kalacaktı izah etmek için normal tonda,çocuklar bir şey söylemek istiyorum beni dinlermisiniz dedim,kimse duymadı yüzüme bile bakmadılar,iki üç derken dördüncüde ses tonum biraz daha yükseldi,biraz daha derken altıncı da duydular ama bağırarak duymuş oldular..dinleme alışkanlığı yok bir kere kimsede çocuklarda nasıl olsun,veliler toplantıda çocuklardan daha beterdi,sürekli kendi aralarında konuşuyorlardı...çocuklarda onların aynası..

hocam sessiz konuşma tekniğini burdan okumuştum 2.döenm başladığında sanat etklerind artık sessiz konuşuyoruz ondlarda artık sssiz soruyorlar sonra da nenden sessiz konuşuyoruz diye soran oluyor dikkatimizi faaliyete daha rahat vermek içn diyorum eyvallah deyip kabul ediyorlar :):36_3_12:

Merhaba arkadaşlar.
Konu açılalı çok olmuş ama açıkçası iyi ki açılmış. Ben de 4yıl aradan sonra tekrar özel bir okulda öğretmenliğe başladım. Öğrencilerim 3buçuk yaşındalar ve her şeyi bağırarak yapıyorlar ve dinleme alışkanlıkları çok yok. Henüz bir hafta oldu ve ne yapabilirim derken konuyu gördüm. Yazılanlar çok işime yarayacak. Herkese teşekkürler.

çok süper hocam teşekkürler bu çok iyi geldi bana

Bağırmanın hiçbir işe yaramadığının farkında olmak gerekir öncelikle. Bağırarak sınıfı en fazla 1 dakika susturabilirsiniz. Ki genelde 10 saniyeden uzun sürmez. Ne kadar bağırırsanız bağırın sesiniz ne kadar gür olursa olsun. Siz sustuktan 10 saniye sonra çocuklar kaldığı yerden devam eder.

Ben ilk 2 senemde çok bağırıyordum. Ama son 2 senedir toplam 4 ya da 5 defa bağırmışımdır. Onlarda da ya sınıfta büyük bir kaos olmuştur ya da bir çocuk başka birine bilerek zarar vermiş ya da vermek üzereyken görmüşümdür.

Parmak oyunlarının da kısa vadede işe yaramasına karşın uzun vadede işe yaramadığını ; hatta ters etkide bulunduğunu düşünüyorum. Sar makarayı öğrettiğimde öğrencilerimi ilk başta susturmayı başarırken birkaç ay sonra bu tekerlemeyi söyledikten sonra daha çok ses çıkardıklarını farkettim.

Şuan hikaye saati haricinde sınıftaki sesi kontrol altına alma gayreti içine girmiyorum. Serbest zamanda da okumay azmaya çalışma sayfalarında da sanat etkinliklerinde de istedikleri gibi birbirleri ile konuşmalarına izin veriyorum. Sadece bazı durumlarda aşırı yüksek ses çıkaran çocuk olursa ya da başkalarını konuşturmayıp sadece kendi konuşmaya çalışan çocuk olursa sesimi yükseltmeden 1 kez ismini söyleyip 5-10 saniye yüzüne bakıyorum. Zaten bu şekilde davranış sergileyen 2 çocuk var sınıfımda. Mesela birisi benim babam pazara gitti diyecek daha pazar derken bu çocuklar bağırarak benim de amcam gitti diyor. İlk birkaç seferde ses çıkarmasam da iş diğerlerinin konuşma özgürlüğünü elinden alma seviyesine gelince dediğim gibi 1 kez sesleniyorum.

türkçe dil etkinliklerinde ise parmak kaldırmayana , parmak kaldırırken öğretmenim öğretmenim ya da ben ben ben diye bağıranlara kesinlikle söz vermiyor ve neden söz vermediğimi de söylüyorum. Ayrıca soru cevap şeklinde geçen sohbet ve bilmecelerde de aynı kural geçerli oluyor. Ayrıca sınıfa misafir geldiğinde de aynı kuralların geçerli olduğunu çocuklar biliyor.

Yani kısacası yeterince serbest ama aynı zamanda hem arkadaşlarının hakkına saygılı hem de misafire saygılı bir sınıf olmaya çalışıyoruz. :D